każdy wszystko inaczej odbiera.

zastanawiam się ,czy milczenie nie jest czasem lepsze niż chęc pomocy? może mi sie wydawac,że komuś pomagam a tak naprawdę robię krzywdę drugiemu, może komuś tylko raz nie trzymał się język za zębami a ja odebrałam to jako coś w rodzaju zdrady. chyba to nie było potrzebne, nie chcę ranic a tak często to robię, kolejna kłótnia z rodzicami... oni naprawdę nie rozumieją ,że potrzebuję trochę prywatności?! ludzie... nie potrafię już tak dłuzej, czekam na te cholerne wakacje ,które i tak w 90% bedą do duuuupy! wszystko się popieprzyło, no wszsytko,no! ja pierd#le , nie mogę tego znieśc. chcę stąd uciec ,ale nie mam gdzie.  znowu te cholerne łzy, nie chce ich! dlaczego nie mogę jak inni, jak inni tak po prostu nie przejmowac się każda drobnostką, nawet tą najmniejszą drobnostką, nie mam żadnego wyjscia, nie wiem co mam zrobic, jestem w kropce. cholerne dno, k#rwa nic , nic ,nic,nic,nic,nic,nic nic nie mogę zrobic, żeby było ok- żeby dla mnie było ok i dla innych, nie wiem ,nie wiem! czy ktoś mi pomoże? ja juz nie wiem, niiiic